Indeks publikacji
Wybierz język:
Sortuj według:
11.
Ileitis terminalis - jersinioza czy choroba Leśniowskiego-Crohna? Opis 3 przypadkówCelem pracy było przedstawienie trzech przypadków zapalenia końcowego odcinka jelita krętego o ostrym przebiegu, sugerującym ostre zapalenie wyrostka robaczkowego, wymagających interwencji chirurgicznej. We wszystkich przypadkach po stwierdzeniu w trakcie zabiegu operacyjnego zmian odmiennych od nieprawidłowości obserwowanych w typowym zapaleniu wyrostka robaczkowego pobrano materiał do badań histopatologicznych i na tej podstawie rozpoznano zakażenie pałeczką Yersinia (2 przypadki) i chorobę Leśniowskiego-Crohna.
Autor: Wojciech Radys, Adam Szarszewski, Jacek Brodzicki, Piotr Landowski, Barbara Kamińska
Wydawnictwo: Almamedia
Czasopismo: Pediatria Współczesna
Numer: 8/2:103-105
Data publikacji: 2006-06-01
12.
Beclomethasone dipropionate for the treatment of mild-to-moderate Crohn's disease: an open-label, budesonide-controlled, randomized study.BACKGROUND: Budesonide is a steroid with low systemic effect and high effectiveness in the treatment of Crohn's Disease (CD). Beclomethasone dipropionate (BDP) is also a steroid with the same systemic effects, but it has been never investigated in CD. MATERIAL/METHODS: To evaluate the effectiveness and tolerability of BDP versus budesonide in treating CD, we enrolled 30 consecutive patients affected by mild-to-moderate non-fistulizing, non-obstructive Crohn's disease (CDAI < or = 250) (13 M and 17 F, mean age: 33.4 years, range: 16-71 years) in whom this diagnosis was made for the first time. The patients were randomly treated for 8 weeks with budesonide 9 mg/day (group A, 15 patients) or with BDP 10 mg/day (group B, 15 patients). RESULTS: Of group A patients, 13/14 (on intention to treat (i-t-t): 86.67%) showed response to budesonide and 10/14 (on i-t-t.: 66.66%) were in remission after 8 weeks of treatment. In group B patients, 10/14 (on i-t-t: 66.66%) showed response to BDP and 8/14 (on i-t-t: 53.33%) were in remission after 8 weeks of treatment (p<0.001). Budesonide was also faster in the time to obtain symptomatic remission (p=n.s.) and was better in improving IBDQL (p<0.05). Regarding side effects, two group A patients (6.66%) and three group B patients (10%) experienced mild-to-moderate side effects which were transitory and did not require any specific treatment or stopping the treatment. CONCLUSIONS: BDP seems to be less effective than budesonide in treating CD, probably due to better the pharmacokinetic properties of budesonide.
Autor: Tursi A, Giorgetti GM, Brandimarte G, Elisei W, Aiello F.
Czasopismo: Med Sci Monit
Numer: 12(6):PI29-32
Data publikacji: 2006-06-01
13.
Colorectal cancer risk in patients affected with Crohn's disease.No abstract
Autor: Palli D, Masala G, Sera F, Bagnoli S, d'Albasio G.
Wydawnictwo: Blackwell Synergy
Czasopismo: The American Journal of Gastroenterology
Numer: 101(6):1400;
Data publikacji: 2006-06-01
14.
15.
Zasady postępowania w nieswoistych chorobach zapalnych jelitNo absrtact
Autor: B. Stępień, M. Kierzkiewicz, G. Rydzewska
Wydawnictwo: Nowa Klinika
Czasopismo: Nowa Klinika
Numer: 13(11) 2006
Data publikacji: 2006-06-01
16.
Powikłania metaboliczne choroby Leśniowskiego-CrohnaPowikłania metaboliczne choroby Leśniowskiego-Crohna stanowią następstwo złożonej patogenezy schorzenia, co prowadzi do zaburzeń wchłaniania, niedożywienia, niedoborów witamin, związków mineralnych. Szereg powikłań może być także następstwem stosowanych często w sposób długotrwały, intensywnych form farmakoterapii powodujących m.in. osteoporozę, nasilanie procesów katabolicznych.

Metabolic complications presented in Leśniowski-Crohn disease are consequences of multiple factors involved in pathogenesis of this entity, which leads to malabsorption, malnutrition as well as vitamin and mineral deficiencies. The triggering factor in relation to many of these complications can be the chronic, intensive pharmacotherapy.
Autor: Marian Grzymisławski
Wydawnictwo: Termedia
Czasopismo: Przegląd Gastroenterologiczny
Numer: 1, 2: 61-64
Data publikacji: 2006-06-01
17.
Ocena częstości występowania osteopenii i osteoporozy w nieswoistych zapaleniach jelit u dzieciWprowadzenie: Osteoporoza i osteopenia charakteryzują się zmniejszeniem masy kostnej, w równym stopniu mineralnej i organicznej, prowadzącym do zwiększonej łamliwości kości. U pacjentów z nieswoistymi zapaleniami jelit (n.z.j.), zwłaszcza u chorych na chorobę Leśniowskiego-Croh-na (ch. L-C) zaburzenia gęstości mineralnej kości obserwowane są często. Przyczyną są zaburzenia wchłaniania, niedożywienie, działanie proza-palnych cytokin, stosowane w leczeniu kortykosteroidy. Cel pracy: Ocena częstości występowania osteopenii i osteoporozy u dzieci chorujących na n.z.j. Materiał i metody: Analizą zostało objętych 72 dzieci leczonych w Klinice w latach 2001-2004 z rozpoznaniem n.z.j. U wszystkich pacjentów wykonano badanie gęstości mineralnej kości całego szkieletu (TBBMD) metodą dwuenergetycznej densytometru rentgenowskiej (DEXA), określono stan odżywienia posługując się wskaźnikiem Cole'a (WC) oraz aktywność, posługując się skaląTruelove'a-Wittsa w modyfikacji Ryżki i Woynarow-skiego dla pacjentów z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego (w.z.j.g.) oraz PCDAI dla pacjentów z ch. L-C. Wyniki: Obniżenie gęstości mineralnej kości stwierdzono u 27,8% pacjentów z n.z.j., częściej stwierdzano nieprawidłowy wynik badania densyto-metrycznego u pacjentów z ch. L-C (42,8% chorych), niż u dzieci z w.z.j.g. (24% pacjentów z tej grupy). Zaburzenia gęstości mineralnej kości u badanych pacjentów wykazywały zależność od aktywności choroby oraz od stanu odżywienia pacjentów. Wnioski: 1. Zaburzenia gęstości mineralnej kości stwierdzono u 27,8% pacjentów z n.z.j., a częstość ich wzrastała do 37,5% jeśli chorobie podstawowej towarzyszyło pierwotne stwardniające zapalenie dróg żółciowych. 2. Obniżenie gęstości mineralnej kości częściej obserwowano u pacjentów z ch. L-C (42,8%) niż u chorych na w.z.j.g. (24,1%). 3. Obniżenie BMD korelowało zarówno z aktywnością choroby, jak i ze stanem odżywienia pacjentów, jednak korelacja ze stanem odżywienia by ła wy raźniejsza. 4. Encorton otrzymywało 23,4% dzieci z prawidłową BMD i 50% dzieci z rozpoznaną osteopenia czy osteoporoza. 5. Encorton częściej stosowano u pacjentów z ch. L-C - 57,1%, niż u chorych z w.z.j.g. - 24,1%. 6. Istnieje potrzeba opracowania schematu diagnostycznego pozwalającego na wczesne rozpoznawanie i leczenie zaburzeń mineralizacji kości u dzieci z n.z.j.
Autor: Elżbieta Krzesiek, Barbara Iwańczak
Wydawnictwo: Cornetis
Czasopismo: Gastroenterologia Polska
Numer: 13/2:105-109
Data publikacji: 2006-05-01
18.
Wpływ nikotyny i innych składników dymu tytoniowego na przebieg nieswoistych zapaleń jelit u dzieci i dorosłychPalenie jest najczęstszym nałogiem, który według najnowszych danych dotyczyok. 38% mężczyzn i 25,6% kobiet. Szacuje się, że nawet40% dzieci może być narażonych na bierne palenie. Dym papierosowy, oprócz toksycznej nikotyny, zawiera liczne substancje, spośród których wiele to kar-cynogeny. Palenie przy dziecku, już w okresie pre-i perinatalnym jest nieobojętne dla jego zdrowia. U dzieci matek palących narażonych na bierne palenie, oprócz wcześniactwa i niższej urodzeniowej masy ciała, częściej występują zapalenie ucha środkowego, zespół nagłej śmierci noworodka, czy kolki jelitowe. Nie ma doniesień na temat wpływu biernego palenia przez dzieci na mutagenezę. U dorosłych, oprócz bezsprzecznego związku palenia z nowotworzeniem, obserwuje się częstsze występowanie choroby Leśniowskiego-Crohna u palaczy i poprawę przebiegu choroby po zaprzestaniu palenia. Odwrotny efekt obserwuje się we wrzodziejącym zapaleniu jelita grubego, które zdaje się być chorobą osób niepalących. Brak jest dostępnych danych na temat wpływu palenia na przebieg nieswoistych zapaleń jelit u dzieci. Niepodważalny jest jednak fakt destrukcyjnego wpływu dymu tytoniowego na rozwijający się organizm oraz jakość życia dziecka jako osoby dorosłej.
Autor: Anna Rosińska, Michał Więckowicz, Wojciech Cichy
Wydawnictwo: Cornetis
Czasopismo: Gastroenterologia Polska
Numer: 13/2:131-135
Data publikacji: 2006-05-01
19.
Oczne powikłania w przebiegu nieswoistych chorób zapalnych jelitNieswoiste zapalenia jelit (n.z.j.) zaliczane są do schorzeń układowych o podłożu autoimmunologicznym. Należą do nich dwie podstawowe jednostki chorobowe: wrzodziejące zapalenie jelita grubego (w.z.j.g.) oraz choroba Leśniowskiego-Crohna (ch. L-C). Częstość występowania obu chorób jest różna w zależności od szerokości geograficznej, płci oraz wieku. Uważa się, że w powstawaniu n.z.j., a zwłaszcza ch. L-C, znaczną rolę odgrywają czynniki genetyczne. W przebiegu n.z.j. obserwuje się liczne powikłania i manifestacje pozajelitowe, w tym komplikacje oczne będące głównym tematem niniejszej pracy. Leczenie choroby podstawowej może stać się pomocne również w opanowaniu objawów ze strony innych narządów.
Autor: Anna Sieja, Marta Misiuk-Hojło, Jarosława Semianów-Wejchert, Maciej Dobrzyński, Leszek Paradowski
Wydawnictwo: Cornetis
Czasopismo: Gastroenterologia Polska
Numer: 13/2:136-138
Data publikacji: 2006-05-01
20.
Inhibition of phagosome maturation and survival of Mycobacterium avium subspecies paratuberculosis in polymorphonuclear leukocytes from Crohn’s disease patientsMycobacterium avium subspecies paratuberculosis (MAP) is an intracellular pathogen that is known to parasitize macrophages. MAP is the known etiological agent of Johne’s disease and implicated in the etiology of Crohn’s disease.
Material/Methods: In this study, the survival of human-derived MAP isolate following phagocytosis was evaluated using murine macrophage cell line J774A.1 and polymorphonuclear cells (PMNC’s) from six Crohn’s disease patients. PMNC’s from five healthy individuals and four ulcerative colitis patients, as well as Escherichia coli and Mycobacterium tuberculosis, were included as controls (MOI 10:1). Maturation of the phagosome was determined by evaluating the presence of stage specific markers on the surface of the phagosomal membrane. The endosomal protein, transferrin receptor, and the lysosomal protein, Lamp-1, were then immunostained with Cy-5 conjugated secondary antibodies, and colocalization of bacteria with each marker was evaluated separately using confocal scanning laser microscopy (CSLM).
Results: In both models, colocalization of viable MAP and M. tuberculosis with the early endosomal marker occurred with a higher frequency than did association with the late lysosomal marker, as compared to live E. coli, and all dead bacterial species. Using differential live/dead staining and fluorescent microscopy, survival of M. tuberculosis and MAP was calculated to be 85% and 79%, respectively compared to only 14% for E. coli.
Conclusions: Overall, MAP survival in murine macrophages and human PMNCs appears to mimic M. tuberculosis, suggesting the ability of this microorganism to resist phagolysosome fusion, by maintaining association with the early endosomes. The data supports MAP virulence in humans.
Autor: John Rumsey, John F. Valentine, Saleh A. Naser
Czasopismo: Medical Science Moitor
Numer: 12(4): BR130-139
Data publikacji: 2006-04-01